(Het liep natuurlijk weer anders)
Verslag door Lucie Woerde.
Met 14 enthousiaste/fanatieke vogelaars gingen we in de vroege en koude ochtend op stap. De eerste stop was bij de Brouwersdam. Zoals bijna gebruikelijk was het bij de Brouwersdam weer rete koud. Dat valt dan altijd weer een beetje tegen als je uit de warme auto stapt.
De achterkleppen van de auto’s gingen open en daar werden de benodigde attributen voor een mooie vogeldag uit gehaald. Met de telescopen werd het water afgezocht op zoek naar de wat meer bijzondere soorten. De fotografen konden dicht langs de kant uit de voeten om de daar zittende vogels mooi vast te leggen.
Om op te warmen werd er soms gebruik gemaakt van autovogelen maar een echte vogelaar staat toch het liefst buiten ondanks de kou. Zo struinden we een groot deel van het water bij de Brouwersdam af.
De soorten die we hier zagen waren o.a. grote zee-eend, ijseend, roodkeelduiker, kuifduiker, paarse strandloper, bonte strandloper, steenloper, zilverplevier en eider.
Na de Brouwersdam op weg naar de Hoosjesweg. Stef maakte een nood-plasstop dachten we want die stond ineens in de berm geparkeerd. Het bleek echter om een mogelijke grijze wouw te gaan die op een hek zat. Helaas had deze geen zin in ottenkijkers en vloog weg.
Bij de Hoosjesweg liepen we over de dijk begeleid door een Roodborsttappuit die van paaltje tot paaltje met ons mee optrok. We hadden zo een mooi zicht op het water en de lage begroeiing. Er waren hier fraters en strandleeuweriken gemeld dus daar werd naar uitgekeken. Tussendoor zagen we o.a. lepelaars, wintertalingen. De fraters konden we niet vinden maar de strandleeuweriken wel. Daar hebben we een tijdje van kunnen genieten hoe deze hun kostje bij elkaar scharrelden.
Aan het eind van de Hoosjesweg zijn we voor een glühwein/koffie of iets anders warms en om onszelf op te warmen even naar de Heerenkeet gegaan. De begeleiders van deze excursie hielden de meldingen in de gaten en er werd een plan gemaakt voor de middag.
Er waren parelduikers gemeld bij de Neeltje Jans dus allemaal weer in de auto en kijken of we deze konden vinden. In de haven zwommen twee prachtige parelduikers. Met de telescoop had je prima zicht op deze vogels. Een aantal fotografen maakte nog een omtrekkende beweging om ze nog beter in beeld te krijgen en mooie plaatjes te schieten.
Een Aziatische goudplevier zorgde ervoor dat de Duifpolder geschrapt werd. Iedereen weer op weg naar deze melding. Het is wel even puzzelen om dan tussen de diverse gewone goudplevieren de Aziatische te ontdekken. Maar na uitleg van de deskundigen, kleiner dan de gewone goudplevier en een grijsbruine oksel in plaats van wit, werd de vogel gevonden. Niet iedereen stond op dezelfde plek en dan is het mogelijk dat je zomaar een renvogel met lange stelten ziet. Dit bleek echter Pieter te zijn die een sprintje trok naar de auto waarin hij mee reed. Ook hij wilde deze kans niet missen.
Voor een aantal deelnemers was dit een lifer. Het was dus een zeer geslaagde dag mede dankzij de zeer goede begeleiding die alle meldingen in de gaten hielden. De Duifpolder zal een andere keer bekeken moeten worden maar wie weet welke vogel dan weer zorgt voor een plan B.