Excursie slikken en schorren – 1 maart 2026

Verslag door Dennis v.d. Meer

Laten we beginnen met de weersverwachting. Een zonnig begin van de dag, gevolgd door steeds meer bewolking om over te gaan in regen in de middag.

Op de bekende parkeerplaats verzamelen we. Hier krijgen we een korte uitleg wat slikken en schorren nou eigenlijk zijn. Dit zijn stukken land die beïnvloed worden door eb en vloed. Bij hoogwater komen deze gebieden onder water te staan, bij laagwater vallen ze weer droog.Het verschil tussen slikken en schorren is dat slikken veel vaker onder water komen te staan.

Het dagprogramma wordt nog doorgenomen. De doellocaties van vandaag zijn in de omgevingen bij het Grevelingenmeer en het Haringvliet en Oostvoorne op de terugweg.Helaas waren er een aantal afmeldingen door ziekte. Zo ontbraken ook een aantal van onze vaste vogelfotografen. Daarom bij dit verslag vooral foto’s van vogelaars. We bleven over met veertien deelnemers die verdeeld werden over vier auto’s en gaan op pad. De eerst ‘pling’ gaat al af voor de eerste locatie, kijkhut de Kluut.

Onderweg in de auto kijken we een beetje om ons heen, maar is het ook gewoon even gezellig. We rijden verder en komen op onze bestemming – Vogelkijkhut ‘de Kluut’ – aan. Bij de parkeerplaats zien we een zwartkopmeeuw overvliegen! Ook worden we vrolijk begroet door zingende graspiepers. Tijdens het lopen naar de kijkhut nemen we vuurgoudhaantjes waar en hoorden we een tjiftjaf zingen. Voor meerdere deelnemers was dat de eerste van het jaar. Bij de kijkhut zelf zien we nog soorten als witgat, ijsvogel en een groep grote zaagbekken. En twee reeën. Al zijn dat geen vogels, toch leuk om te zien.

We besluiten te vertrekken – op weg naar kijkhut ‘Visarend’ – en rijden via de Bosweg (paralel aan N59). Hier hebben een aantal het geluk (waaronder de schrijver) om vanuit de auto van dichtbij een overvliegende zeearend waar te nemen. Aangekomen bij de kijkhut hebben we leuke waarnemingen van grote aantallen brilduikers, een grote mantelmeeuw en meerdere ijsvogels die langs de kijkhut vliegen en zich laten horen. Ook zien we hier een zeearend op flinke afstand zitten.

Na zo’n twintig minuten besluiten we om weer door te gaan. We maken een korte stop bij de Krammersche Slikken (Nieuwe-Tonge). We zien hier rotganzen, geoorde futen en middelste zaagbekken. We lopen ook nog even door naar de andere kant van de N59. Een bekend punt om te kijken naar flamingo’s. Helaas hebben de vogels besloten om dit keer niet hier (vlakbij) te zitten. We zien ze wel, maar ver(der) weg richting Battenoord. Die locatie is dan ook onze volgende tussenstop. We zien op deze locaties wat meer flamingo’s (stuk of 9). Daarnaast horen we het prachtige geluid van de wulp, maar geen bijzonderheden.

Tijd voor pauze!

Er is gereserveerd bij Brasserie Bolbaken in Herkingen. We zitten op een mooie locatie aan het water. Sommige kijken hier nog even of er nog leuke soorten zijn, andere kijken vanuit binnen door het raam. We bestellen allemaal iets om te nuttigen als lunch. We zijn verdeeld over twee tafels (bijna in man/vrouw- verhouding). De beste meneer van de brasserie besloot om eerst de bestelling af te nemen bij de eerste tafel en na een tijdje pas bij de tweede tafel. Dit zorgde voor het tafereel dat toen de eersten afrekenden anderen nog hun bestelling moesten krijgen. Maar uiteindelijk konden we een kwartier later dan gepland onze weg weer vervolgen. Maar de lunch heeft goed gesmaakt!

De nieuwe bestemming is de Slikken van Flakkee. Op weg naar het kijkscherm wordt er een veldleeuwerik gehoord, zien we zilverplevieren en horen en zien we een aantal goudvinken! Nou ja, ‘zien’, ze zaten wel achter flink wat takken en was daardoor niet heel makkelijk te vinden. Ze vlogen helaas al snel door. Bij de kijkscherm zelf we geen grote bijzonderheden. Het wordt al wat later, we besluiten naar de laatste stop te gaan. We gaan richting Oostvoorne, op zoek naar de pestvogels die hier al even worden waargenomen. We zoeken tussen de vele maretakken in dit gebied, maar boeken helaas geen succes. Wel zien we nog een grote lijster, en andere ‘standaard’ vogels. In een wat opener gebied, horen en zien we een boomleeuwerik. De warmtebeeldkijker kwam goed van pas om de leeuwerik op de grond terug te kunnen vinden. Niet veel later vloog er nog een leuke waarneming over, een dwergmeeuw.

We besluiten het op te geven voor de pestvogel en keren terug naar de parkeerplaats. De zanglijster floot ons nog gezellig toe, maar wij namen afscheid van elkaar en reden aan het einde van de middag weer terug naar Alphen.

O ja. Die regen, die kwam pas op de terugweg. Hiermee is het een geslaagde dag geworden, met veel (leuke) waarnemingen.

Grutto uit Guinee-Bissau – 6-3-2026

In het Zaans Rietveld verblijft sinds enkele dagen een grutto die is voorzien van een aantal kleurringen. Deze ringen worden door vogelonderzoekers aangebracht om bijvoorbeeld te kunnen volgen waar de vogels verblijven, via welke routes ze zich verplaatsen, en hoe oud ze worden. Het uiteindelijke doel dient altijd de bescherming van de soort.

Geringde grutto – Ron Hassing

Ron Hassing – de maker van deze foto – heeft de kleurcode van deze vogel teruggemeld bij het betreffende onderzoeksproject, en kreeg daarop de volgende informatie terug:

Deze vogel is geringd op een eiland in de Rio Mansoa in Guinee-Bissau. In dat gebied bevinden zich veel rijstvelden, wat voor grutto’s een aantrekkelijke habitat is. Een groot deel van de Nederlandse grutto’s overwintert in de regio West Afrika. Deze vogel heeft dus – net als veel soortgenoten – meer dan 4800 km afgelegd om in onze omgeving het broedseizoen door te brengen.

Na de eerste publicatie van dit verhaal liet Yvonne Broer aan ons weten dat deze grutto niet alleen ringen draagt, maar ook voorzien is van een zender. Dat is goed te zien op onderstaande foto’s, ook gemaakt in het Zaans Rietveld.

Dezelfde grutto, met zender – Yvonne Broer
Dezelfde grutto, met zender – Yvonne Broer

Met zulke zenders – die extreem licht van gewicht zijn – kan de onderzoeker de grutto nog veel gedetailleerder volgen op zijn totale trekroute.

Nog interessanter werd het toen er nóg een geringde grutto opdook in het Zaans Rietveld. Deze vogel was een oude bekende, hij was namelijk in 2022 ook al gezien, en gefotografeerd.

Geringde grutto, 27 jaar oud – Martijn de Jong

Deze grutto blijkt al op 29 augustus 2000 bij Huelva (Zuid-Spanje) als adulte vogel te zijn geringd, en is dus inmiddels minimaal 27 jaar oud! Als deze grutto ook in Guinee-Bissau overwintert, heeft hij de ongelooflijke totale afstand van 27 x 2 x 4800 = 260.000 km afgelegd, oftewel meer dan 6 keer rond de aarde!

Vorige maand plaatste de vogelbescherming een blog over gezenderde en geringde grutto’s: https://www.vogelbescherming.nl/actueel/bericht/de-gruttos-komen-terug

Wil je meer weten over de grutto, lees dan bijvoorbeeld de algemene informatie op de website van Vogelbescherming: Informatie over de grutto

Excursie naar de Duifpolder en Zuidhollandse eilanden – 25 januari 2026


(Het liep natuurlijk weer anders)

Verslag door Lucie Woerde.


Met 14 enthousiaste/fanatieke vogelaars gingen we in de vroege en koude ochtend op stap. De eerste stop was bij de Brouwersdam. Zoals bijna gebruikelijk was het bij de Brouwersdam weer rete koud. Dat valt dan altijd weer een beetje tegen als je uit de warme auto stapt.
De achterkleppen van de auto’s gingen open en daar werden de benodigde attributen voor een mooie vogeldag uit gehaald. Met de telescopen werd het water afgezocht op zoek naar de wat meer bijzondere soorten. De fotografen konden dicht langs de kant uit de voeten om de daar zittende vogels mooi vast te leggen.
Om op te warmen werd er soms gebruik gemaakt van autovogelen maar een echte vogelaar staat toch het liefst buiten ondanks de kou. Zo struinden we een groot deel van het water bij de Brouwersdam af.
De soorten die we hier zagen waren o.a. grote zee-eend, ijseend, roodkeelduiker, kuifduiker, paarse strandloper, bonte strandloper, steenloper, zilverplevier en eider.


Na de Brouwersdam op weg naar de Hoosjesweg. Stef maakte een nood-plasstop dachten we want die stond ineens in de berm geparkeerd. Het bleek echter om een mogelijke grijze wouw te gaan die op een hek zat. Helaas had deze geen zin in ottenkijkers en vloog weg.
Bij de Hoosjesweg liepen we over de dijk begeleid door een Roodborsttappuit die van paaltje tot paaltje met ons mee optrok. We hadden zo een mooi zicht op het water en de lage begroeiing. Er waren hier fraters en strandleeuweriken gemeld dus daar werd naar uitgekeken. Tussendoor zagen we o.a. lepelaars, wintertalingen. De fraters konden we niet vinden maar de strandleeuweriken wel. Daar hebben we een tijdje van kunnen genieten hoe deze hun kostje bij elkaar scharrelden.
Aan het eind van de Hoosjesweg zijn we voor een glühwein/koffie of iets anders warms en om onszelf op te warmen even naar de Heerenkeet gegaan. De begeleiders van deze excursie hielden de meldingen in de gaten en er werd een plan gemaakt voor de middag.
Er waren parelduikers gemeld bij de Neeltje Jans dus allemaal weer in de auto en kijken of we deze konden vinden. In de haven zwommen twee prachtige parelduikers. Met de telescoop had je prima zicht op deze vogels. Een aantal fotografen maakte nog een omtrekkende beweging om ze nog beter in beeld te krijgen en mooie plaatjes te schieten.


Een Aziatische goudplevier zorgde ervoor dat de Duifpolder geschrapt werd. Iedereen weer op weg naar deze melding. Het is wel even puzzelen om dan tussen de diverse gewone goudplevieren de Aziatische te ontdekken. Maar na uitleg van de deskundigen, kleiner dan de gewone goudplevier en een grijsbruine oksel in plaats van wit, werd de vogel gevonden. Niet iedereen stond op dezelfde plek en dan is het mogelijk dat je zomaar een renvogel met lange stelten ziet. Dit bleek echter Pieter te zijn die een sprintje trok naar de auto waarin hij mee reed. Ook hij wilde deze kans niet missen.


Voor een aantal deelnemers was dit een lifer. Het was dus een zeer geslaagde dag mede dankzij de zeer goede begeleiding die alle meldingen in de gaten hielden. De Duifpolder zal een andere keer bekeken moeten worden maar wie weet welke vogel dan weer zorgt voor een plan B.